فلش/پیکان

نامناسب بودن موزه های کشور برای معلولین

تاریخ:

سازمان گردشگری ایران در طی سال جاری طرح ورود 20 میلیون گردشگر به ایران را اجرا خواهد کرد. در بررسی این طرح سوالات زیادی مطرح می شود.

تیم مسافر سلام در این مقاله میزان توجه به حقوق معلولان در این سیاست گذاری ها و زیرساخت ها مورد بررسی قرار می دهد.

بانکی مون، دبیرکل سازمان ملل، اعلام کرد حدود 15 درصد از جمعیت جهان از معلولیت جسمی رنج می برند و خواستار حقوق مساوی معلولین با سایر اقشار جامعه شد. طبق آمار جهانی 10 تا 15 درصد افراد هر جامعه ای معلولان آن جامعه تشکیل می دهند.

حدود 12 میلیون ایرانی دچار معلولیت و کم توانی هستند. طبق آمار سازمان بهزیستی کشور تعداد معلولان در ایران حدود یک میلیون و 300 هزار نفر اعلام شده است.

در این مقاله مطلب اصلی نقد تناقض آماری افراد کم توان و معلول در کشور نیست، بلکه موضوع بر سر تحمیل یک فقر فرهنگی به این جمعیت بزرگ می باشد.

 

نابینا

 

در سال های اخیر اقداماتی در جامعه برای این گروه صورت گرفته است. به عنوان مثال، دوم خردادماه، روز «موزه و معلولیت» نام گرفته است. در دو سال گذشته، کل مسؤولان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری که در این روز گردهم می آیند و درباره ضروریات و لزوم توجه به قشر معلول، کم توان و کهنسال در مورد ایده ها تصمیم گیری هایی می کنند.

تاکنون کارهای زیادی انجام شده ولی در مقایسه با جمعیت کثیر معلولین در ایران این اقدامات ناچیز است.

جمعیت معلولین ایران سالانه به خاطر تصادفات جاده ای در حال افزایش می باشد. در جهان فعالیت های زیادی جهت تامین نیاز این گروه انجام گرفته است ولی در ایران خیلی از طرح ها تا به امروز ناکارآمد بوده است.

به طور مثال، سازمان جهانی جهانگردی در سال 2016 شعار *گردشگری برای همه و ترویج دسترسی همگانی * را بیان نمود. همچنین رییس تشکل های معلولان در تهران در روز جهانی گردشگری اشاره به این شعار کرد که امیدواریم در حد تعارف و شعار نباشد.

طبق گفته ی معاون گردشگری در روز جهانی گردشگری، امسال به افراد کم توان و ناتوان توجه بیشتری می شود و در این زمینه همکاری های خوبی هم شروع شده است اما تاکنون از نتایج این همکاری ها خبری نشده است.

 

خط بریل

 

رییس کانون سراسری تشکل های معلولان ایران سوالی را از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مطرح کرد. سوال مطرح شده چنین بود: سازمان قصد دارد 20 میلیون گردشگر به ایران وارد کند، در این سیاست گذاری ها و زیرساخت ها چه میزان به حقوق معلولان توجه شده است، زیرا حتما در بین این تعداد گردشگر وارد شده به ایران، تعدادی گردشگر ناتوان و کم توان می باشد!؟

“معینی” علاوه بر اشاره به زیرساخت های معلولِ کشور که در خدمات رسانی به همه اقشار، کم توان هستند، ذکر کرد “در آثار تاریخی کشور ترکیه، راهنمای صوتی و آموزش دیده به منظور استفاده ی معلولان مستقر شده است ولی متاسفانه در ایران توجهی به این موضوع نشده است”.

بخش زیادی از گردشگران خارجی در ایران، افراد کم توان و کهنسال هستند و چه میزان در بخش های خدماتی و زیرساخت های گردشگری این درصد گردشگر درنظر گرفته شده است. بسیاری از تورها، اتوبوس مناسب افراد معلول ندارند و نمی توان معلولین را به راحتی جابجا کرد. آیا در هتل هایی در حال ساخت هستند به این استانداردها توجه شده است؟

 

وجود پله در اماکن گردشگری و عدم هماهنگی با معلولین

 

در دو سال گذشته، نرخ ورودیه فضای موزه ها افزایش یافته است، ولی چه میزان کیفیت موزه ها برای قشر معلولین و ناتوان بهبود یافته است؟ با یک بازدید ساده از موزه مادر ایران، می توان فهمید که کیفیت موزه های ایران نسبت به استاندارد های جهانی فاصله ی زیادی دارد.

میزان دسترسی افراد معلول به اماکن و تجهیزات شهری، نباید در حد یک شعار باشد بلکه باید به واقعیت بپیوندد و سخن آخر این است که تا کنون چقدر برای رفع این دغدغه ها گام برداشته شده است؟

 

بازدید نابینایان

 

قدمت ساختمان موزه ملی ایران به 80 سال پیش می رسد ودر آن زمان چندان به افراد کم توان یا معلول فکر نشده است و قطعا فضای مناسب برای دسترسی آنها نمی باشد.

از مشکلات موزه ملی ایران می توان عدم وجود رمپ یا راهی آسان تر برای رفت و آمد، وجود پله های زیاد می توان نام برد اما در جهان برای برطرف کردن این نقیصه ها از راه کارهای متعددی استفاده کرده اند.

در موزه های جهان حتما در ورودی خود مجهز به آسانسور، حمل کننده های مکانیکی، رمپ و یا سطحی شیب دار، بالابر صندلی های چرخ دار و راهنماهای مسلط به زبان ناشنوایان در موزه ها و اماکن تاریخی مستقر می کنند. همچنین تابلوی توضیحات را به خط بریل مجهز کرده اند، از ماکت های برجسته ی مخصوصی برای افراد نابینا در کنار اشیاء موزه قرار می دهند و یا از راهنمای صوتی استفاده می کنند.

 

نابینایان

 

علت عقب ماندن این برنامه ها در ایران نسبت به سایر جهان چیست به طوری که حتی برای بازدیدکنندگان عادی هم خدماتی در فراخور هزینه ی دریافت شده، ندارند؟

مشکلات دسترسی به موزه ها در ایران عبارتند از:

•    در ورودی بالابر یا رمپی برای تردد صندلی های چرخ دار یا افراد کم توان وجود ندارد.

•    به دلیل فرسودگی بنا ی موزه، کف پوش ها برآمده شده اند بنابراین هنگام رفت وآمد افراد نابینا در داخل موزه حتما دچار مشکل می شوند.

•     برای دسترسی به طبقه دوم موزه، هیچ وسیله بالابری وجود ندارد و بازدیدکننده باید فقط به دیدن آثار طبقه اول اکتفا کند و یا باید با زحمت فراوان از پله ها بالا بروند.

•     سرویس های بهداشتی موزه برای کودکان، افراد کم توان و کهنسالان به هیچ وجه قابل استفاده نیست.

در سال 2008 سازمان ملل متحد پیمانی را مبنی بر حقوق افراد معلول در استفاده از امکانات بهداشتی، شرایط زیستی، آموزشی و برخورداری از امکان کار ارائه دادند و تا کنون 158 کشور جهان عضویت این پیمان را پذیرفته اند.

 

معلولین

 

با وجود افزایش نرخ موزه ها در سال های اخیر، به تجهیزات موزه های ایران اضافه نشده، بلکه گاه دسترسی به بروشورهای مربوط به اشیاء در موزه حتی برای بازدیدکنندگان عادی امکان پذیر نمی باشد. تمام موزه های کشور از این قبیل امکانات محروم هستند و ادامه دادن به این شیوه، حتما تاثیر منفی بر پیکره ی گردشگری ایران خواهد گذاشت.

 

معلولین

 

بازدیدها: 16

درخواست تماس
تلفنی رایگان
درخواست تماس تلفنی رایگان
  • شماره تماس شما:
  • نام و نام خانوادگی شما: