فلش/پیکان

حافظیه

  • نام(ها):
    حافظیه
  • موقعیت جغرافیایی:
    شیراز ، بلوار چهل مقام ، خیابان حافظیه .

در شمال شهر شیراز و بخش جنوبی دروازه‌ قرآن، قبرستان خاک مصلی قرار دارد که آرامگاه حافظ بیز در آنجاست و به علت قرار گرفتن آرامگاه حافظ به حافظیه معروف شده است.
حافظیه مجموعه‌ای ۲ هکتاری است که از چهار بخش صحن شمالی، جنوبی، شرقی و غربی تشکیل شده است. صحن های شمالی و جنوبی، بخش های اصلی حافظیه می باشند که شامل تالاری ۵۶ متری می باشد. در این تالار۲۰ ستون سنگی به ارتفاع ۵ متر و جدا از هم می باشد و آرامگاه حافظ شیرازی در صحن شمالی قرار دارد.
بخش شمالی حافظیه نمادی از دنیای ملکوت است و وجود ۸ درب ورود و خروج در این بخش و ۸ ستونی که گنبد مسی مقبره‌ی حافظ روی آن قرار گرفته را نمادی از ۸ درب بهشت می باشد. بخش شرقی حافظیه، آرامگاه خاندان معدل و بخش غربی آرامگاه خاندان قوام است. در بخش غربی حافظیه قبرهای بیشتری وجود دارد که اکثرا مربوط به شعرا و عرفای شیرازی هستند.

آشنایی با حافظ

خواجه شمس الدین محمد بن بهاءالدین حافظ شیرازی است در سال ۷۲۷ هجری قمری چشم به جهان گشود و در سال ۷۹۲ هجری قمری از دنیا رفت. حافظ شیرازی، یکی از سخنوران نامی جهان و شاعر بزرگ قرن هشتم می باشد و غزلیاتی ارزشمند را از خود به یادگار گذلشته است. از دیگر القاب حافظ شیرازی می توان لسان الغیب، لسان‌العرفا، ترجمان الاسرار و ناظم‌الاولیا نام برد. شاعران اروپایی قرون هجدهم و نوزدهم میلادی از ترجمه اشعار حافظ در آثار هنری خود استفاده کردند و موجب شهرت جهانی وی شد.
حافظ شیرازی در یکی از اشعارش این مساله را که مرقدش پس از او زیارتگاه خواهد شد، پیش بینی کرده است:
گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس
بر سر تربت ما چون گذری، همت خواه که زیارتگه رندان جهان خواهد بود
در گذشته مجموعه‌ی حافظیه با این معماری وجود نداشته است و در طول دوران های مختلف دستخوش تغییرات زیادی شده است. حاکم فارس شمس‌الدین محمد یغمایی وزیر میرزا ابوالقاسم بابر گورکانی، ۶۵ سال بعد از درگذشت حافظ، برای اولین بار ساختمانی گنبدی شکل را بر فراز مقبره حافظ بنا کرد و در جلو این ساختمان، حوض بزرگی ساخت. این حوض از آب رکن‌آباد پر می‌شد که در اشعار این شاعر نامی نیز اسم رکن آباد آورده شده است. سپس این بنا در زمان حکومت شاه عباس صفوی (اوایل قرن یازدهم هجری) و یکبار در زمان نادرشاه افشار (۳۵۰ سال پس از وفات حافظ) مرمت گردید.
کریم خان زند در سال ۱۱۸۷ هجری قمری، بر مقبره حافظ، بارگاهی به سبک زندیه قرار داد. این بنا شامل تالاری با چهار ستون سنگی یکپارچه و بلند، باغی بزرگ در جلو بنا بود و همچنین بر مزار حافظ سنگ مرمری نهاد که امروزه نیز باقی است. سرانجام علی اصغر حکمت در سال ۱۳۱۵ بنای کنونی را با بهره گیری از سبک معماری زندیه و یادمان های حافظیه توسط آندره گدار فرانسوی طراحی و اجرا گردید.
آدرس: استان فارس، شیراز، حد فاصل چهاراه ادبیات و چهارراه حافظیه، حافظیه

اشتراک گذاری:

نظر شما درباره این موضوع
نام و نام خانوادگی:
آدرس ایمیل:
میزان رضایت شما:
درخواست تماس
تلفنی رایگان
درخواست تماس تلفنی رایگان
  • شماره تماس شما:
  • نام و نام خانوادگی شما: